Ordino

Η στιγμή πριν από τη φωνή Πριν ανοίξει η αυλαία, πριν η σκηνή γεμίσει με λόγο και σώματα, υπάρχει μια στιγμή σιωπής. Μια στιγμή όπου το χάος της προετοιμασίας αρχίζει να παίρνει μορφή. Στο κέντρο αιωρείται μια μάσκα· όχι απλώς σύμβολο του θεάτρου, αλλά σημείο συγκέντρωσης όλων των φωνών που πρόκειται να εμφανιστούν. Γύρω της, μορφές και χρώματα διαλύονται και ξαναγεννιούνται μέσα από ρωγμές, υφές και ίχνη κίνησης. Είναι σαν οι ηθοποιοί να υπάρχουν ήδη εκεί — διάσπαρτοι, πολλαπλοί, ακόμη ανώνυμοι.
Το ordino είναι η στιγμή της κλήσης. Ένα όνομα ακούγεται. Ένα σώμα ετοιμάζεται. Κάθε φωνή που προστίθεται μετατρέπει την αταξία σε ρυθμό. Οι γραμμές που διασχίζουν το έργο θυμίζουν αυτό το πέρασμα: από τη διάχυση στη συγκέντρωση, από την πολλαπλότητα στην κοινή αναπνοή.
Τα πρόσωπα που εμφανίζονται στα περιθώρια μοιάζουν με ρόλους που περιμένουν να αναγνωριστούν, ενώ το μάτι ψηλά παρακολουθεί — σαν το βλέμμα του κοινού που ήδη συμμετέχει στο τελετουργικό.
Έτσι το έργο γίνεται ένας χώρο μετάβασης. Ένα οπτικό ordino. Εδώ η ζωγραφική δεν απεικονίζει απλώς μια σκηνή· αναπαριστά τη στιγμή που το θέατρο γεννιέται. Το χάος οργανώνεται, οι φωνές καλούνται, και ένας παλλόμενος οργανισμός —ηθοποιοί και θεατές— ετοιμάζεται να μοιραστεί την ίδια ανάσα.

Ο τίτλος παραπέμπει στη θεατρική έννοια του “ORDINO” όπως ορίζεται στο ελληνικό θεατρικό πλαίσιο, αναφέρεται στη σειρά εμφάνισης ηχογράφησης και γενικά προγράμματος (σειράς) των ηθοποιών επί σκηνής, πριν ξεκινήσει η παράσταση… μια στιγμή που καλεί κάθε performer με το όνομά του, δημιουργώντας ένταση προσμονής και συλλογικής ταύτισης. Ordino ως Θεατρική πρόσκληση για ritualistic κλήση που μετατρέπει το χάος της προετοιμασίας σε αρμονική δομή, ενώντας σώματα, φωνές και θεατές σε έναν παλλόμενο οργανισμό, ιδανικό για το πρότζεκτ με Επίμονη Τέχνη, όπου η Τέχνη Επιμένει να υλοποιηθεί παρά τις δυσκολίες…
Το “ordino” γίνεται εικαστικός πίνακας σε στάση αναμονής, συμβολίζοντας την Επίμονη μεταμόρφωση του καλλιτέχνη από αόρατο σε παρόν… Επιπλέον ίσως το ordino μπορεί να γίνει εικόνα επαναλαμβανόμενων σκιάς ή φωτισμένων σωμάτων , συμβολίζοντας την επίμονη προετοιμασία της τέχνης ως τελετουργία.. μια σταθερή ακολουθία ονομάτων που δημιουργεί ένταση, ενώνει το σύνολο και μετατρέπει την αναμονή σε συλλογική εμπειρία, πριν την έναρξη performance.
Δηλαδή αέναη προετοιμασία ως επίμονη performance, με εικόνες από backstages Σώματα σε Ordino… Εικαστική απεικόνιση ηθοποιών σε στάση προσμονής, δίνοντας σκηνή και gallery.. Σύνδεση δηλαδή με Επίμονη Τέχνη Ordino Αόρατα Γίνονται Ορατά Η τέχνη που επιμένει να φανεί, σαν ονόματα που καίγονται στο φως της σκηνής.